1. Powolne chłodzenie (wolniejsze niż chłodzenie powietrzem)
Efekt mikrostrukturalny: Wspomaga wzrost gruboziarnistych ziaren i tworzenie dużych kolonii perlitu, a nawet sieci ferrytu. Powolne chłodzenie zapewnia więcej czasu na dyfuzję węgla, co prowadzi do nierównomiernego rozkładu faz.
Wpływ na wytrzymałość: Znacząco zmniejsza wytrzymałość. Grube ziarna i nierówna struktura tworzą punkty koncentracji naprężeń, przez co stal jest bardziej podatna na kruche pękanie pod wpływem obciążeń udarowych lub dynamicznych.
Praktyczna uwaga: Nie jest to zalecane w przypadku Q295GNH, ponieważ podważa podstawowy cel, jakim jest normalizacja (rozdrobnienie ziarna).
2. Standardowe chłodzenie powietrzem (typowe dla normalizacji)
Efekt mikrostrukturalny: Pozwala uzyskać delikatną, jednolitą mikrostrukturę-perlitu ferrytowego. Umiarkowana szybkość chłodzenia ogranicza wzrost ziaren, zapewniając jednocześnie całkowitą przemianę od austenitu do ferrytu i perlitu, przy równomiernie rozproszonych węglikach.
Wpływ na wytrzymałość: Maksymalizuje wytrzymałość. Drobne ziarna i równomierny rozkład faz pozwalają materiałowi absorbować więcej energii podczas odkształcania, zwiększając odporność na kruche uszkodzenie. Jest to optymalna szybkość chłodzenia zapewniająca zrównoważenie wytrzymałości i wytrzymałości Q295GNH.
3. Szybkie chłodzenie (szybsze niż chłodzenie powietrzem, np. chłodzenie wymuszonym obiegiem powietrza lub chłodzenie natryskowe)
Efekt mikrostrukturalny: Może powodować częściowe tworzenie się bainitu lub drobniejszego perlitu w wyniku przyspieszonej przemiany. Jednakże niska zawartość stopu Q295GNH (ograniczona hartowność) zapobiega tworzeniu się martenzytu, więc efekt jest łagodny w porównaniu ze stalami wysokostopowymi.
Wpływ na wytrzymałość: Może nieznacznie poprawić wytrzymałość poprzez dalsze rafinowanie ziaren i płytek perlitu, ale z malejącymi zyskami. Nadmiernie szybkie chłodzenie może wprowadzić niewielkie naprężenia szczątkowe, które mogą nieznacznie zmniejszyć wytrzymałość, jeśli nie zostaną usunięte.
